وبلاگ من
خانه وبلاگ
ايميل من
خانه وبلاگ
ايميل من
نویسندگان وبلاگ
ایلیا،امید،آرسو
آرشیو وبلاگ
۱۳۸٦/٩/۱٠
۱۳۸٦/۸/۱٩
۱۳۸٦/٦/۱٠
۱۳۸٦/٦/۳
۱۳۸٦/٥/٢٠
۱۳۸٦/٥/۱۳
۱۳۸٦/٥/٦
۱۳۸٦/٤/٢۳
۱۳۸٦/٤/۱٦
۱۳۸٦/٤/٩
۱۳۸٦/۳/۱٩
لینک دوستان
سرگردانی های سارا
آيه های دلنشين
نسيم دريای آبی ...
وبلاگ فارسی
ليست وبلاگ هاي فارسي
اخبار ICT
مای پردیس
تالارهاي گفتگو
طراحی وب لاگ
آمار وبلاگ 
خروجی وبلاگ
لوگوی دوستان
اخبار ایران
عاشورای دين ....
من مجبورم در آغاز هر مبحث بگویم چون مطالب زنجیروار است پس از خوانندگان عزیز و کسانی که دینی را که قبول کرده اند به صورت موروثی بدست نیاورده اند و به دنبال تحقیق هستند بخواهم که به قسمت های گذشته بحث مراجعه کنند تا اگر شکی داشتند و سوالی برایشان مطرح شد ،شاید در قسمت های قبلی جواب داده شده باشد و مباحث تکراری نشود.
با تشکر
ایلیا
قسمت چهارم
ریشه های نهضت عاشورا
در سال شصت هجرت معاویه برای فرزندش از مردم بیعت گرفت و چون بیمار شد به فرزندش یزید گفت: فرزندم ، من کارها را هموار کردم، دشمنانت را خوار ساختم و عرب را به اطاعت تو در آوردم و اینک از چهار کس بیم دارم: حسین ابن علی،عبدالله بن عمر، عبد الله بن زبیر و عبدالرحمن ابن ابی بکر.
و اما عبد الله بن عمر مردی عابد است و سرانجام با تو بیعت خواهد کرد. عبدالرحمن بن ابی بکر نیز تمام دلبستگی اش به زن است و از یاران خود تقلید می کند. ولی عبد الله زبیر،شجاع ومکار است ، اگر به او دست یافتی پاره پاره اش کن . مردم عراق طرفدار حسین ابن علی هستند، اگر بر ضد تو قیام کرد و بر او ظفر یافتی از او درگذر که علاوه بر خویشاوندی دارای حق بزرگی است.(ابوسفیان پدر معاویه بود، دختر ابوسفیان به نام «ام حبیبه» بعد از هجرت، همسر رسول خدا (ص) شده بود.)
معاویه فوت کرد و یزید در اول رجب سال شصت هجری به حکومت رسید. در زمان یزید حاکم شهر مدینه ولید ین عتبه بن ابی سفیان بود.یزید نامه ای به ولید نوشت که حسین و عبدالله بن عمر و عبد الله بن زبیر را سخت و بی امان به بیعت با ما وادار کن. ولید آنان را فرا خواند.
عبدالله بن زبیر به حسین بن علی (ع) گفت:حدس می زنی ولید ما را برای چه امری خواسته است؟ حضرت فرمود :تصور می کنم طاغوت شان هلاک شده ما را خواسته تا به بیعت فرزند طاغوت وادار کند! و چون ولید موضوع را مطرح کرد امام فرمود : کسی مانند من به تنهایی بیعت نمی کند،باید موضوع را در بین مردم علنی کنید و چون شما بین مردم آمدید و آنها را به بیعت خواندید، ما را نیز بخوانید تا کار یک جا صورت پذیرد. (دقیق ترین مدارک در بررسی وقایع عاشورا «تاریخ محمد بن جریر طبری» است که مربوط به قرن سوم هجری می باشد و فاصله چندانی با صدر اسلام ندارد.)
پدر معاویه ابوسفیان و همسر ابوسفیان، هند جگر خوار بود که در جنگ بدر علاوه بر عمو ، پدر و برادرش نیز کشته شده بودند. از این جهت یک انتقام جویی در دل این خانواده نسبت به خاندان پیامبر(ص) باقی مانده بود. اگر چه به ظاهر اسلام آورده بودند اما در عمل به گونه ای دیگر گام بر می داشتند و یزید که از خاندان ابوسفیان بود ، بیش از دیگران این کینه دیرینه را با خود حمل می کرد.
امام حسین (ع) تا مرگ معاویه هیچ گونه اقدامی بر ضد بنی امیه انجام نداد، چنان که معاویه به امام حسین نوشته بود : به من رسما گزارش رسیده که تو قصد سوئی در حکومت داری،مبادا کاری انجام دهی که ایجاد اختلاف نمایی و مردم را در فتنه بیندازی! و امام (ع) به معاویه نوشت: که گزارش رسیده به تو دروغ است و من قصد انقلاب بر ضد حکومت تو را ندارم.(رجال کشی/ص 29)
قیام امام حسین (ع) زمانی آغاز شد که همه شرایط از آمادگی جامعه برای یک حرکت انقلابی حکایت می کرد. از سوی دیگر حسین (ع) تربیت شده مردی است که حکومت را بی ارزش تر از کفش پاره ای می دانست! بنابر این حرکت امام حسین از روی علاقه مندی به حکومت نبود، بلکه به خاطر مقابله با مظالم و برقراری ارزش هایی بود که آنها را مهم تر از جان خود می دانست و امیدش بعد از خدا به پشتیبانی آن نیروی مردمی بود که سران و بزرگان شهر کوفه نیز آن را تایید کرده بودند.(تاریخ طبری/ج4/ص262/تاریخ ابن کثیر/ج8/ص161/ که تعداد نیروهای حامی امام حسین(ع) را بین 18 تا 40 هزار نفر گفته اند.)
آری، هدف از تشکیل حکومت امام حسین (ع) در هم کوبیدن باطل و تثبیت حق بود، تا در پناه آن قوانین پایمال شده اسلامی ، بار دیگر احیا شود. و تاریخ گواهی می دهد که امام حسین(ع) نیز همان راه امام حسن(ع) را طی کرده بود . هر دو در یک مسیر وبا یک هدف حرکت می کردند.امام حسن(ع) با سپاه پدرش به طرف سپاه معاویه حرکت کرد و معاویه با حلیه ، سران سپاه امام حسن را خرید و گروهی از آنها در آخرین لحظه به سپاه معاویه پیوستند. سپاه امام حسن (ع) در ناحیه ی مداین مستقر شده بود و امام دید پیروان سستی اطراف او را احاطه کرده اند و آنچه هم که از سپاهش باقی مانده بود سر به شورش برداشته به چادر فرماندهی (محل استقرار امام حسن(ع) ) حمله ور شده بودند. حتی با خنجر به امام حسن(ع) سوء قصد شد و ایشان را از ناحیه ی ران مجروح کردند.(از عجیب ترین حقایق تاریخ تشیع این است که ائمه و بزرگان این مذهب همه به وسیله طرفدار خودشان شهید شده یا آسیب دیده اند. خیانت یاران و سپاه امام حسن(ع) به آن حضرت مشهور است .
تنها گذاشتن حسین بن علی (ع) توسط یارانش در مسیر شهر کوفه و شهادت او، با نظارت همان مردمی صورت گرفت که آن حضرت را برای رهبری خود دعوت کرده بودند. مردمی که می گفتند :
« ما شیعیان تو هستیم»
و با نماینده او بیعت کرده بودند. حضرت علی (ع) هم توسط ابن ملجم که از یاران و شیعیان او بود و با آن حضرت در جنگ با معاویه شرکت کرده بود، شهید شد ، و باز هم مردم کوفه به نوه امام حسین (زید) گفتند: ما از تو در برابر حکومت بنی امیه حمایت می کنیم، ما شیعه تو هستیم و وقتی قیام آغاز شد او را تنها گذاشتند و زیدبن علی (ع) به مانند جدش حسین(ع) شهید شد.
در برابر این سپاه متزلزل سپاه معاویه قرار داشت. در این چنین شرایطی یک خبر مهم نیز رسید ، که روم شرقی از اختلافات مسلمانان سوء استفاده کرده و قصد حمله دارد. به این ترتیب اساس اسلام به خطر می افتاد. در اینجا همان امامی که برای اسلام و قرآن کار می کند و به دنبال حکومت برای خود نیست ، به معاویه پیام داد برای صلح حاضر است و یکی از مفاد آن "صلح نامه" این بود که معاویه حق ندارد برای بعد از خود کسی را به عنوان جانشین قرار دهد، زیرا حکومت موروثی نیست و تعیین خلیفه با شورای مسلمین است .
......................................................................................................
سر فصل بعدی :
امام حسین(ع) و چگونگی رسیدن به سرزمین کربلا
......................................................................................................
ایلیا
آیا صبح نزدیک نیست؟!
پيام هاي ديگران () link یکشنبه ۱۱ آذر ،۱۳۸٦ - ایلیا،امید،آرسو این وبلاگ محتاج تعمیرات اساسی است
گاهی می شود تصور کرد فاصله ما با بعضی حقایق (که اگر قرآن را حقیقت بدانیم) چقدر است ؛ این آیه تکرار دارد و می شود آرشیوی از آن را در ختم های روزانه و سالانه ی قرآن مان پیدا کنیم و با بی توجهی از کنارشان نگذریم و به تصور خام بهشت بعد از ختم عربی قرآن ننشینیم. عجیب نیست که شاید هیچگاه به این معنی و این آیه ی شریفه نرسیده باشیم ، اما قرآن وسیع است و ما عجول و کم طاقت. بحث امام (ع) را ادامه می دهم و امیدوارم دیگر مشکلی نباشد...
...
الا لله الدین الخالص و الذین اتخذوا من دونه اولیاء ما نعبدهم الا لیقربونا الی الله زلفی ان الله یحکم بینهم فی ما هم فیه یختلفون ان الله لا یهدی من هو کاذب کفار(الزمر/3)
آگاه باش که دین خالص فقط برای خداست و آنانکه سرپرستانی را غیر او گرفته اند به عنوان اینکه عبادتشان نمی کنیم مگر برای آنکه ما را به سوی خدا نزدیک کنند محققا خدا بین ایشان در آنچه اختلاف می کنند حکم میکند ، محققا خدا کسی را که درغگو ناسپاس است هدایت نمی کند.
در حدیثی از پیامبر اکرم نقل شده:
ریا مانند مورچه سیاهی است که در شبی سیاه بر سنگی سیاه راه می رود و به چشم نمی آید.
می شود متصور شد که وهم نیز مانند ریا رنج بیهوده کشیدن است، امام علی (ع) فرمودند : کسی که در راه باطل قدم بر می دارد و در جستجوی حقیقت است با کسی که در باطل قدم بر میدارد و به آن دست می یابد متفاوت است.
در خطبه ای از امام بزرگوارمان (ع) خواندم که به شهری رسید. مردم شهر با دیدن امیر المومنین (ع) دست از کار کشیده و شروع به هیاهو و هلهله کردند. امام (ع) فرمودند : این چه زحمت است که به خود می دهید؟ گفتند: این رسمی است که ما با دیدن پادشاهانمان انجام می دهیم. امام(ع) فرمود : قسم به خدا که این کار شما سودی برای دنیای شما ندارد و در آخرت به رنجتان می افکند.
شاید احتیاجی به این نباشد که مصداقش را در زمان حال بگویم که کاملا روشن است.
و الله لا یهدی القوم الظالمین
...
لطفا اگر با قرآن احساس دوری میکنید یا اینکه خیلی نزدیکید به لینک آیه های دلنشین سر بزنید.